Make war, not love.

Wijn, kaarsjes, sigaretten Rocco DeLuca en wijn.

We hadden het over brandwonden. Ik vroeg of je nog meer littekens had, jij zei alleen op je ziel en in je hart. Ik zei dat je dat alleen maar sterker maakt, jij zei dat dat niet waar was. Litteken weefsel was 'inferieur weefsel' ondergeschikt weefsel, geen compensatie voor de beschadiging.

Ik dacht, je hebt gelijk. Ik zei 'maar leuke dingen zijn leuker als je een contrast kent'.

Ik loog. Ik lieg heel vaak. Ik bouw een muurtje om mijn hart uit leugens, omdat elke dag zonder jou zo fucking pijnlijk is. Geen compensatie.

(no subject)

Ik had eens een keer genoeg energie om te gaan tekenen. Portretten van mijn lieve vriendinnetjes. Daarvoor moest ik foto's printen, maar ilse had eerder deze week 50 pagina's geprint dus het papier was op.

Nu zit ik al een half uur te wachten tot iemand mij komt helpen met nieuw papier van de onderste plank te pakken. Dan kan ik daarna beginnen.

Eigenlijk heb ik al geen zin meer. Vriendelijk lachen als ze me straks komen helpen en vanbinnen naar de klote gaan.

Bewondering beter dan medelijden?

'Ik ben fan van je'

Hoe cool zou het zijn als ik gewoon de sleutel in het slot kan steken, de klink omlaag duwen en de deur openmaken. En dat ik dan mijn ene voet voor de andere zet over de drempel. En dat ik dan binnen ben, me omdraai, de klink omlaag doe en de deur weer dichtmaak. En dat alles bekijken vanaf 1m70 hoogte? (en dan niet de sleutels vergeten he?)
Het is een totaal andere wereld, in elk detail.

Op mijn lijstje voor gehandicapten staat 'Bewondering is beter dan medelijden'. Maar fan van me zijn omdat ik gewoon normaal en vrolijk ben ONDANKS alles? Dat is bewondering gestoelt op medelijden en dan ben je nog verder van huis.

Ik leef mijn leven op de beste manier mogelijk. Maar nu ben ik even moe en ga ik dromen over hoe het anders zou zijn gegaan.

C'est les temps. Le printemps.



Over een paar dagen begint Ilse met verhuizen. En dan laat ze me achter in dit grote huis. Gemengde gevoelens. Blij dat ik eindelijk alleen mijn eigen shit hoef op te ruimen, verdrietig omdat ze me vaak vrolijk maakt als ik verdrietig ben.
Wanneer ze weg is ga ik een muur schilderen en een nieuwe vloer leggen, it's gonna be julie's crib. Daar verheug ik me stiekem wel op.
Het klinkt dom maar ik heb eindelijk alles op een rijtje. Ik heb energie die ik nooit gekend heb en heel veel lieve vrienden en vriendinnetjes. Op hun ga ik teren als Ilse weg is.
Ja, opzich als ik stil sta bij het nu voel ik me goed. Ik wil alleen niet denken over de toekomst en ik zou graag een gezond been willen. Of nouja, een heel gezond lijf maar dat is denk ik teveel gevraagd. Oh en een huis in de jordaan, met een tuin en een vuurkorf.

Goede maar rommelige tijden komen eraan. Ik ga before & after foto's maken van de transformatie julie&ilse > julie.

(no subject)

Vannacht had ik een droom over jou. En je was totaal anders dan je bent. Je wilde al mijn werk voor me doen zodat ik sneller klaar was en dan naast je kon liggen. Dit was echt liefde joh. Ik lag gewoon in jouw armen te slapen in mijn slaap. En toen deed Ilse de douche aan.

Melancholie

Alles was goed. Gisteravond. Ik ging met Belle en Sophie, mijn middelbareschool beste-vriendinnetjes uiteten en naar de film. In Studio K, waar sowieso alles goed is. Ze draaiden zelfs Bon Iver.
En we lachten en kletsen, het was precies zoals vroeger. 'Ik had het gevoel dat dat de leukste tijd uit mijn leven was' zei ik en ik keek Belle aan. Ze had een nietszeggende blik maar ineens begon ze te glimlachen, ze begreep het. Hun waren mijn zusjes, maar nu zie ik ze misschien maar een paar keer per jaar. Alledrie zijn we onze eigen richting ingeslagen, muziek, theater en kunst. Maar ik ben zo trots op ze. Ze zijn zo mooi en zo lief. Belle heeft een prachtige waterval aan krullen over haar gezicht vallen en sophie glanst van geluk. Ze hebben avonturen beleefd, ze leven het leven. Sophie is een voetballersvrouw maar dan intelligent en zeer getalenteerd, ze studeert af op de theaterschool. Belle leeft s'nachts, doet muziekprojecten en woonde een jaar in Australië.

Zo volwassen, zo...graag als ik zou willen zijn. 'de leukste tijd uit mijn leven..' en met die glimlach van Belle besefte ik me dat dat meer aan mijn leven ligt.

What might have been lost -
Don't bother me

Ware liefde

Ik heb hem gevonden. Zo een waar je van weet dat je daar je hele leven op hebt gewacht. Je wist niet dat je dat wilde, maar nu het zo is besef je pas hoeveel je het gemist hebt.
Het leven straalt van hem af, wijsheid, ervaring. Robuust en sterk met een exotisch tintje. Maar toch ontzettend rustig, staat altijd voor je klaar om je op te vangen. Je hoeft niks te zeggen, niks te doen. Gewoon zitten.
Hij eist niks van je, maar als jij wat meer actie wilt kan dat. Je wordt nooit beoordeelt maar hij is toch aanwezig en na even wat tijd met elkaar doorgebracht te hebben weet je gewoon meestal wel wat je moet doen.
En zo zacht..

Collapse )